Massage en massagetherapie in Utrecht, Els Smits, Haitidreef 1A, 3563 HC Utrecht, tel. 030-2627903
Praktijk voor Massagetherapie

De Blanke Pit

Utrecht

  

 

 

 

 

Fijne feestdagen

 

Het is ongelofelijk zo snel als de tijd voorbij is gegaan. Kort geleden genoten we nog van een prachtige zomer en nu maken we ons alweer klaar voor een witte kerst.

Ik wil iedereen die ik in het afgelopen jaar 'onder handen' heb genomen én iedere lezer van deze pagina hele fijne feestdagen wensen en een gezond, soepel en verrassend 2010! En natuurlijk hoop ik daar ook weer mijn bijdrage aan te mogen leveren. De olie staat klaar!

 

24 december 2009

 

Wanneer ben je klaar?

 

Wanneer ben je klaar; heb je alles op orde? Dat is een vraag die cliënten me wel eens stellen. En ook ikzelf heb ooit wel eens geloofd of gehoopt dat dat op een dag zo zou zijn. Tegelijkertijd was ik ook altijd wel van mening dat als je jezelf helemaal doorgrond hebt, dat je dan feitelijk ook klaar met leven bent. En dat willen we natuurlijk niet, of althans ik niet.

Soms denk ik dat ik een heel eind gevorderd ben in het mezelf en mijn eigen drijfveren begrijpen. En dat is ook zo. Maar klaar ben ik niet, dat is me de afgelopen zomer ook wel weer heel helder geworden. Ik kwam oog in oog te staan met een GROTE uitdaging. Zo eentje waarbij ik mezelf zag reageren op situaties op een manier die ik niet ken van mezelf. Dat vroeg en vraagt nog steeds om de nodige zelfreflectie. Wat gebeurt er met me? Wat wil ik? Wat is mijn onderliggende behoefte in het gedrag dat ik vertoon? Voelen, voelen, voelen, aandacht besteden aan alles wat me raakt, de focus naar binnen brengen in plaats van naar die (soms boze) buitenwereld. Lezen ook en dan mijn huiswerk doen door het op mezelf te betrekken en te oefenen.

Klaar is dit hoofdstuk nog niet en ik weet dat er andere op gaan volgen. Zoals ik ook kort geleden aan een vriendin schreef: Ik blijf een mens in opleiding.

 

23 september 2009

 

Pachamama

 

De afgelopen twee maanden ben ik druk in de weer geweest met het opknappen van een nieuwe ruimte voor mijn massages. Hoewel er nog wat kleine puntjes op kleine i-tjes gezet moeten worden, is het nu zo goed als af. Ik ben erg tevreden met het resultaat en zal binnenkort de foto's op de pagina 'Behandeling en tarieven' vernieuwen, zodat je mee kan kijken.

Samen met mijn twee zussen en mijn zoon heb ik de kamer vorige week ingewijd. In Bolivia doe je dat door de 'Pachamama', ofwel Moeder Aarde te eren met een scheutje alcohol in elke hoek van de kamer. Die traditie hebben we in ere gehouden. Mijn zoon is per slot van rekening een halve Boliviaan, dus het is goed om stukjes van zijn cultuur, eentje waar ik door er een aantal jaren in te leven ook mee vergroeid ben geraakt, te integreren in ons leven hier. Los van dat is mijn respect voor de aarde groot, dus het voelde goed om hier op deze manier aandacht aan te besteden.

 

27 mei 2009 (Moederdag in Bolivia)

 

Het veroordelende stemmetje

 

Laatst had ik het er nog met een collega massagetherapeut over: het veroordelende stemmetje in ons. Ik heb er in elk geval een en met mij vele anderen. Zoveel heb ik inmiddels over mezelf ontdekt, zoveel is op zijn plaats gevallen, maar toch, dat veroordelende stemmetje doet nog steeds zijn werk. In de kleinste details of om de kleinste dingen kom ik hem tegen. Bijna altijd is er wel iets te verzinnen wat ik niet goed heb gedaan of op zijn minst beter had kunnen doen. Wat is dat toch vermoeidend!

Het is subtiel, dat stemmetje, hoewel zijn impact dat niet is. Stilletjes doet het zijn werk; het vergt een luisterend oor om het te ontdekken. Ik weet inmddels dat ik zélf dat stemmetje ben en gelukkig realiseer ik me tegenwoordig steeds sneller dat hij weer aan het woord is. Dan kan ik er om glimlachen. Wat doet hij toch onvermoeibaar zijn best om mij het leven moeilijk te maken.

Ja lachen, dat is het beste wat ik er nu mee kan doen. Ook daar waren mijn collega en ik het over eens: bouw een flinke dosis humor in in je dagelijks bestaan. Dat houdt het leuk.

 

23 maart 2009

 

2009

 

Wat was ik blij toen ik in december, na een hoop gedoe, deze website aan de buitenwereld kon tonen. En wat kreeg ik een hoop positieve reacties van familie, vrienden en bekenden. Een tijdje wiegde ik trots en gelukkig op de golven van al die positieve commentaren en vergat bijna de tijd...

Maar nu zitten we alweer in de derde week van januari en realiseer ik me opeens dat ik nu ook wel moet blijven schrijven. De afgelopen weken gingen voorbij met schaatspret en administratie. Dat is altijd de eerste prioriteit in januari: de cijfers van het afgelopen jaar op orde krijgen. Tegelijkertijd ben ik me ook alweer aan het oriënteren op na- en bijscholingen. En de eerste klanten van het jaar hebben reeds hun weg naar mijn praktijk gevonden.

Van 'blue monday' had ik geen last. Ik ben vol vertrouwen en met goede zin 2009 ingegaan!

 

21 januari 2009 

 

 

2008

 

Terug naar Weblog